Vanavond heb ik iets meegemaakt wat ik niet snel zal vergeten.
Mijn buurvrouw van een paar deuren verder heeft ook diabetes. En ze
liep een beetje verdwaasd door de straat. Nu stuurde mijn
buufvriendinnetje mij een sms-je of ik al naar buiten had gekeken.
Nou ik zag wel het 1 en ander maar ja, wist ik veel.
Nu ging ik
toch maar even kijken en mijn buurvrouw van een paar deuren verder
liep echt wel een beetje vaag rond te lopen. Ik wist niet zo goed
wat ik moest doen en samen met mijn buufvriendinnetje sms-te we nog
ff verder. Maar het zat me toch niet helemaal lekker dus ik sms-ste
dat ik toch maar even ging kijken. Ik zei tegen de buuf. Gaat het
wel goed met je?? Nou toen wist ik eigenlijk al genoeg ik kreeg me
daar toch een paar verdwaasde antwoorden.
Ik vroeg aan d'r zit
je te laag ? Nou dat zat ze niet hoor.. ( wel dus) Ik maar even
naar binnen gelopen voor een blikje energie en gelijk 112 gebeld
voor een ambulance. Ondertussen ik weer naar buiten en dat blikje
energie proberen naar binnen te krijgen maar dat wilde ze niet en
smeet het op straat. Toen ging het helemaal mis. Ze zakte
achterover en lag helemaal out op de straat. Weer 112 gebeld dat ze
nu echt op moesten schieten want het ging toch echt wel een beetje
mis. Ze lag gewoon in coma op straat. Ik weet dat het niet mag maar
mijn buufje Tamaar en ik lachte er maar een beetje om. stonden
samen gekke grapjes te maken. Ik zei nog tegen d'r nou ik weet dat
ik vreemd ben dan maar ik ga niet slapen op straat.
Wat me wel
opviel is dat het erg druk was spontaan op straat en weet je wat ik
het ergste vond. Ze liep daar al een poosje en niemand die deed
iets. Ze lieten d'r allemaal lekker gaan. Eigenlijk kan dat toch
niet. Allemaal kwamen ze even kijken en iedereen heeft zijn mening
klaar dan en ze moet beter voor zichzelf zorgen en weet ik wat ik
allemaal niet te horen heb gekregen. Makkelijk zeggen voor mensen
die niet ziek zijn! Dat vrouwtje dat lag daar een beetje dood te
gaan en iedereen had commentaar maar niemand echt niemand deed
iets. Nou dat is fijn. Lekker medeleven voor andere mensen denk ik
dan. Nu weet ik wel wat ik moet doen maar ik zag ook een stukje van
mezelf terug in dat vrouwtje. Ik wil ook niet eten en ik zit ook
altijd te hoog. Ik kan ook boos worden en soms gedraag ik me net
als een klein kind. Nu is het een beetje mis met mijn buurvrouw zal
niet verder met details komen. Maar ze is niet helemaal zichzelf en
ook de omstandigheden werken niet helemaal mee. We moesten nog 20
minuten wachten voor die ambulance er eindelijk was en toen zei ik
tegen die medewerkers neem d'r maar mee want het is al weken mis.
Om de haverklap staan er ambulances in de straat. Neem d'r mee voor
observatie. Wij kunnen niet voor haar zorgen en ik maak me echt wel
een beetje zorgen om die buurvrouw. Ze werd mee de wagen in genomen
en ze gingen haar suiker even meten. Iets wat ik op dat moment niet
voor elkaar kreeg want ze zat doodleuk ruzie met me te zoeken voor
ze out was. Plus er komt nog eens bij ik weet wat ze heeft maar ook
ik ben geen dokter. Laat de mensen die erin gespecialiseerd zijn
dat maar doen. Die suiker was 1,6. dus ze kreeg een infuus.
Langzaam aan kwam ze weer bij de mensen. Maar toch moest ze mee van
mij. Eerder die dag was er namelijk ook al een ambulance voor haar
opgeroepen dus ik dacht laat ze maar kijken naar d'r. Laat d'r maar
een nachtje of desnoods 2 in een veilige omgeving zijn. Heel vreemd
om nu eens een keer aan de andere zijde van de ambulance te staan
maar al met al heel erg herkenbaar. Net of ik naar mezelf stond te
kijken.
Come over to the dark world. We have candy.... Welkom op mijn Blog, leuk dat ...
Verder lezen

i let u know xxx 









Commentaren